Sayfalar
Çakmaktaşı'ndan
Alüvyon
yine aktı zaman…
ne zaman dansa kaldırsa,
ayrılık…
yanaklarımız okyanus maviliğine,
dudaklarımız sıkı sıkıya kapatılmış,
baraj kapaklarına dönerdi
ama
ne zaman!
aksa zaman
yırtarak…
coşarak…
çökerdik dibe
tenimiz sanki
alüvyon...
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
Popüler Yayınlar
-
ne hızlı yaşayacak kadar vaktim vardı ne de yavaş… akıp giderken cümlelerim ben hep yaya kaldım. 2007- İzmir
-
Uçsuz bucaksız koridorların amansız boşluğuydum... Hatta öyle bir boşluk ki doldukça daha da yalnızlığa boşalan... Öyle bir boşluk ki ...
-
Hepinizin malumu üç fidanımız… Deniz, Yusuf, Hüseyin… Ama bu sefer bu öykü onların değil, onlara göğsünü siper eden nice ismi...
-
Güzel tarafından bakınca ne kadar berbat bi'yanı olduğunu görüyordum hayatın.. Betonun altında ezilen; toprak.. Işığın ardındaki; kara...
-
kapıyı unut... denizi kuraklığa göm, çocuğum... genzini yakan barut kokusuyla uzatınca sol yanımdan bilmediğim bir dille kağıt me...
-
Takasa verilmiş kitap gibiyim.. Ezberleyip ezberleyip hep yanlış söylediğim bir şarkının nakaratı beyin hücrelerimi kuşatırken, seni tutup ç...
-
Çıkardım bedenimi, ruhumla geldim sana... Şu yaşamak denen sancı, eski çağ hayvanları gibi örseledikçe tenimi sığındım nefesine... ...
-
Orhan ustaya-* Kırık bir sonbaharın çatı aralığından bakıyordum.. Bir yağmur damlasına tutunup dünyadan uzaklaşırken, yeryüzü ile aramda...
-
kırk sekiz… kırk dokuz… elliii… önüm - arkam sağım - solum ayrılık… hiç sobelemeyeceğim yeter ki bi kımıldasın tenimden yalnız...
