Müzayede

Paslaşıyor durmadan içimde isyanlar
Sabahsız yarınlara
Hep senin adın var paragraf başlarında
Satırlarımda kurak bir sessizlik
Takılmış kelimelerim hüzün notasına
Böyle mi olacaktı yaşam nehrim

Geçiyordu katar katar yüreğimden
Geçiyordu iliklerimden hasretlik
Yokluğun ortak isyanıma
Düzmece vaatler boş kelimeler
Böyleydi işte maskenin altındaki yüzler
Böyle, böyle kısacıktı sevgiler

Ne varsa azledilmiş yüreklerden sevgiye dair
Ender bulunan bir vazo gibi dostluk açık arttırmada
İşte bir tabela daha kalktı
Satıyorum satıyorum
Sattt-tın beni on yedi yaşımda,
Gümüş bir çerçeveye koyup verdin yokluğunu koynuma 

 

 

 

Karanfil Kokulu Sevdana Dair

yorgun bir lamba...
paslı bir ranza...
ve kulaklarımda hiç dinmeyen
o tahta masanın gıcırtısı,
nasıl özletiyor seni
bir bilsen, hasretin nasıl ağır geçiyor

gelince havalandırma saati
bir bayram havası sarıyor koğuşu
kapılar ufacık oluyor, bizler kocaman
ta ki her zaman ki yerinden bağırana kadar
baş gardiyan,
” havalandırma bitti, herkes koğuşlara”

çatlak bir bardak...
solmuş düşlerle dolu, yarısı kırık bir vazo,
elliye elli pencerenin önünde
duruyor öylece,
duruyor, belki güneş bir aralıktan sızar diye
ahhh sevdiğim...
bir bilsen...
bir bilsen, nasıl boy verdi hasretin
nasıl, nasıl bir sevdadır ki bu
düşünmeye başlar başlamaz
sarıyor her yanımı karanfil kokuları