Merhaba BalBay

 

Bir girdi bin çıktı…

Kurulu yay gibi bir an evvel başladı göreve… Duyduğu sorumluluk, onurlu… İçeridekiler içinse bir o kadar umutlu…

Tabi ki çok şey Balbay; hem içeridekiler, hem dışarıdakiler için...

Dünkü yaptığı konuşmadan anlaşılan da o, sorunlar için çözümlere kafa yormuş... Çalışmış, kendini haksızlığa ve hukuksuzluğa uğrayanların haklarını aramak için örselemiş. Yeniden doğum onun çıktığı gün... Hem ailesi, hem okuyucuları, hem arkadaşları, hem mapustakiler için...  Eee dile kolay 4 ay konforlu bir yatış değildi onun ki 4 yıl 278 gün...

Çileyle, hasretle, özlemle dolu...

Tabi çıktığı günden şu iki günlük sürece bakınca yazılanları anlatılanları dinleyince insanın gözleri nemlenmiyorsa insani yanımızdan biraz şüphe duymak lazım diye düşünüyorum. Yürek burkan, iç acıtan fotoğraflar kazındı belleklerimize...

Balbay’ın milletin kürsüsünde ilk konuşmasıydı bu...

Bütçe açıkları üzerine kendi açıklarımızı gösterdi. Bu yıl 12.sinin görüşmelerine başlanmasına rağmen geride bırakılan 11 bütçe görüşmesinden faklı bir bakış açısı getirdi, bütçe görüşmelerine... Hukuk açığından, demokrasi açığından, özgürlük ve barış açıklarından bahsetti kendine has üslubuyla...

İçeriden yeni çıkmış birinin gözüyle, yılların birikimini on dakikaya sığdırmaya çalıştı... Konuşması insani, yapıcıydı.  Çıktığından beri söylediği şeyi hep tekrarladı “içimde kin ve nefret yok. Çocuklarıma bunlarla kurulu bir Türkiye bırakmayacağım” diyordu ya o bile yetiyordu insani yanımızla ona kulak vermeye ama meclisin bilindik, alışıldık bir yanı vardı o da kürsüdekine doğru da konuşsa yanlış da konuşsa sataşmaktı. Eee o da ayağının tozuyla bundan nasibini aldı.

Ve kendini, içerdekiler için kapıyı yüzlerine kapamış gibi oldum düşüncesiyle ki gerçekten bu düşünce her şeyden ağır bir sorumluluk gerektirir üstelik bunun sorumluluğu başka hiç bir sorumluluğa benzemez... Zaman, bu sorumluluk bilincini de bize gösterecektir. Şimdi yaralar ve düşünceler taze... Ama bizim tanıdığımız Balbay’sa bizi yanıltmaz bunu da adımız gibi biliyoruz ki o içeridekilerin daha çok sesi olacak çünkü içerdekilerin bir yanı onda… Bundan sonraki yaşamı ne kadar yoğun olursa olsun, ne kadar rutine bağlanırsa bağlansın bırakın o gazeteci, vekil kimliğini bir yana insani yanıyla mücadele içerisinde olacaktır haksızlığa ve hukuksuzluğa karşı...

Hoş geldin aramıza demeyeceğim Tuncay gibi, Nedim gibi, Ahmet gibi, Bekir gibi, Yılmaz gibi, Soner gibi, Emin gibi, Uğur gibi, gibi gibi, gibi...  hep aramızdaydın hiç gitmedin... 

O yüzden sadece Merhaba, özgürlüğün gülümseyen yüzü... 

NELSON MANDELA

62 yılında hükümeti alaşağı etmek için komplo kurmak ve sabotaj etmekten dolayı ömür boyu hapis cezasına çarptırıldı.

1990’da salıverilmesi için uluslararası kampanya düzenlendi. Hapisten çıktıktan sonra Afrika Ulusal Konseyi (ANC) başkanı oldu.

1992 yılında Atatürk Uluslararası Barış Ödülü aldı.  

1993 yılında anti-sömürgeci ve anti-apartheid görüşlerini benimseyip mücadeleci ruhuyla birleştirmesi uluslararası arenada beğeni topladı ve Nobel Barış Ödülünün yanı sıra 250’nin üzerinde ödüle layık görüldü.

1994 seçimlerinde devlet başkanı olarak yeni anayasa hazırladı. Toprak reformu, yoksullukla mücadele ve sağlığın iyileştirilmesi konularına yoğunlaştı. Özellikle yoksulluk, ırkçılık ve Aids ile mücadele etti.

Yaşadığı dönemde terörist ilan edilen ve 71 yaşına kadar da esaret altında yaşayan Mandela’yı  ABD 

2008 yılında terörist listesinden çıkardı. Bugün kendi halkının yanı sıra dünyada bir özgürlük savaşçısı olarak anılmaktadır.

Aynı zamanda hukuk adamı olan Mandela 2013 yılının yitip gidenleri arasına katıldı. Ardında 95 yıllık bir yaşam, bir tarih bırakarak Dünya İnsan Hakları Gününde ölümsüzlüğe uğurlandı.