Sensiz Bunca Yıl Nasıl Ölmemişim Ben

İçimde ağaçlara yaslanan binlerce gecekonduyla, kumsalda şezlonga uzanır gibi uzanmışım, raylara... Trenleniyorum...

Kulaklarımda ince bir ses, parmaklarım ha uçtu uçacak serçe tedirginliğinde...Dağdan bozma çakıltaşları batıyor tenime, aldırmıyorum... Film şeridi gibi değil ama plağın iğneğe bıraktığı cızıltılı bir edayla emekliyor hayatım, rayı sıkı sıkıya tutan civatanın dişlerinde...

Kulaklarımdaki o ince ses gitgide gürleşirken sen beliriyorsun birden plak susuyor, trenle raylar arasında dağılıyor notalarım ve gözlerindeki denizde yıkanıyorum... Uçuşuyor içimdeki gecekondular uğur böcekleri gibi...

Böyle işte... Böyle bir rüyada düşündüm de sensiz onca yıl nasıl ölmemişim ben...


SÜRNOT: 🎶🎶 Hüsnü Arkan ile Birsen Tezer - Öyle Bir Rüya 🎶 şarkısında gezinirken...

Hangi Ulaşım

Sahi❗
Nasıl bir dünya bu...? Yokluğunu durmadan çeşitli ulaşım araçlarının arasına hapsederek, kolumdaki çoğul yalnızlıkla dolaşmak hangi evrene ait bir olgu...

Sonra hiçbir şey olmamış gibi yüzümün, karla karışık yağmur görünümüne bürünmesi... Ardından sürreal bir ressamın paletinden renk diye tuvale saçılmamız...

Sahi❗ 
Yaşanan bunca ayrılık ve yalnızlık ne zaman sürgün yer tenimden... Biliyorum, farkındayım hatta hiçbir şeyim bu aralar... Hem de tahmininden çokkk haddinden fazlaa... Neyin var diye soranlara dahi "ç'si " sonsuzluğa uzanacak kadar, fısıltıyla karışık"Hiççç〰 " diyebiliyorum... Hiççç bu ara... Hangi ulaşım aracına binsem ulaşmıyor aslında...