Göz-yaşı Koleksiyoncusu

Salvador Dali

çok gözyaşım oldu benim...
her ayrılık sonrası toprak kokan acılarım,
bir bahar mevsimi gibi gelip durdu
parmaklarımın kıyısına,
ve ben gözyaşımın her süzülüşünde,
rasgele tutup bir tanesini
yüreğimde sakladım,
altına dipnot olarak,
giderken bıraktığın kokunu ekledim...

çok gözyaşım oldu benim...
çoğunu sahipsiz bıraktım,
soğuk kuytulara gizlenen,
sokak çocuklarının arasına girip
üstlerini örtsün diye
çoğunu da kaldırımlara…
ama bıraktığım gözyaşlarından hep bir tane
kendime sakladım,
altına dipnot olarak
çocuklardan çaldığım sokakları ekledim...

çok göz-yaşım oldu benim...
çocukluğumdan beri biriktirdiğim,
üstüne ayrılıkları serpip
hasretleri yakıp
bir doğum günü pastası gibi üflediğim,
gözümde… yüreğimde…
düğümlenip kalan ,
çok yaşlarım oldu benim,
hiç birini söyleyemediğim...

Sevgim

Yağmur; usulca süzülüyor bedeninden
En kuytu köşelerinden geçiyor
El değmemiş saf ve masum sevmelerinden

Yağmur; düşüyor toprağa
Kokun dağılıyor tüm çiçeklere
Kokuna sinmiş yağmur karışıyor bedenime

Yağmur; bir düşüyor ellerine
Acıyor, kırılıyor ellerinde
Dediğin kadar sahte olsaydı,
Yağmazdı yağmur durmadan üzerine.





NOT: Foto çeşitli internet sitelrinden alınmıştır.