Gezegenlikten Kopan Genlerim

Bir farkım yok Plüton'dan... Aşk yaratınca kendi tanımını, solup gitti gezen genlerim...

Yalnızlık da sildi yüzümü... Ayrılığın sisteminde hiçim şimdi...

Bunca yıl cücenin biri gezegen sanıyordu ya kendini... Bunca yıl sistemin içerisinde maskotluk yapıp güldürüyordu ya abilerini, ablalarını ne oldu da böyle aşk baştan yarattı kendini...

Şimdi elim, yüreğim gezegenlikten dışlanan Plüton ıssızlığına boğulu... Gözyaşlarım yer çekimine inat yükselir ona doğru... Bakma sen onlara Plüton, bakma tenin olmasa da ruhun gezen/gen senin...

Hadi gülümse; parmak uçlarım senin bu gece...

Giyindikçe Onlar Soyunacağız

çıplaktı her taraf
tenim…
yüreğim …

 

  

ay çıkarmıştı incecik saten geceliğini üzerinden
yıldızlarsa soyunmuştu bulutlara
çırılçıplak koşturuyordu bu gece gökyüzü
bir çocuğun avuçlarına

o çocuk ki,
şehit vermiş güneşe babasını
o yüzden çırılçıplak bırakmış geceyi
her sabah görürüm umuduyla da
bir avucuna dev ’ i
bir avucuna da rim ’ i alıp
kaldırmış sıkarak yumruklarını,
kaldırmış güneşe doğru
o yüzden her sabah
her sabah,
çırılçıplak bir devrim gelip çalar kapımı. 

NOT: Foto çeşitli internet sitelrinden alınmıştır.

Dağ ve Ay

1.

şu karşıdaki dağ
sevdalanmış da aya
kimsenin haberi yok
buluşurlar her gece
tenhada

2.
bir ben bilirim,
sevdasından
gözleri
dağ/lanmış ayı

3.
dağ,
biraz yüz verse güneşe
hemen kıskanırdı ay,
tahammül edemezdi çünkü
o kendini beğenmiş
sarışına

NOT: Foto çeşitli internet sitelrinden alınmıştır.

 

Ayın Sol Yanındaki Resmin

dağların ardındaki o resmin
duruyor hâlâ ayın sol yanında
tutamam gözlerimi tutamam
bakışlarım bir eşkıya gibi
ben kaçsam da durmadan keserler
ayın önünü

Ada Yalnızlığı

keşfedilmeyi bekleyen bir ada yalnızlığı yaşıyorum varsın kimseler sormasın ben sensizliği su diye içiyorum